De Oculus serie

In december 2022 begon ik met monoprinten met een gelplaat. Je kan daar eindeloos mee experimenteren. Dat vond ik zo leuk dat ik het bijna dagelijks deed. Het resulteerde in een grote serie, die ik Oculus heb genoemd, dat is Latijn voor oog. De eerste print van deze serie leek sterk op een oog, vandaar de naam, maar het was vooral een verkenning van vorm en kleur.

Voor mij persoonlijk vertellen ze het verhaal van mijn ziekte (Long Covid) en van mijn herstel. Van jarenlang leven in isolatie, van verlangen om los te breken en de wereld weer te zien en weer te léven. Na verloop van tijd veranderen de Oculi. De ogen gaan steeds meer zien. De collagefragmenten in de pupillen ontstaan; de wereld wordt zichtbaar, gedetailleerder, levendiger. Zonder het te beseffen, liet ik mijn herstel zien in mijn kunst. Is dat niet prachtig?

Toen ik de 100 had gehaald, maakt ik onderstaande video. Hierna heb ik nog 13 gemaakt en een kleine serie op zwart papier (Oculus Niger).